ISSN:2148-4163

TÜRKÇEDE KELİMELERİN EKLEŞMESİYLE ORTAYA ÇIKAN EKLER


Ekleşme, kelimelerin yapısal özelliklerini kaybederek ek haline dönüşmesi olayı olup ekleşen kelimeler kendi bağımsız yapılarını kaybederek eklendiği kelimeyle uyum içerisinde kullanılırlar. Dil sistemimiz içerisindeki eklerin bir kısmının varlığını, Türkçenin günümüze ulaşan ilk yazılı metinlerinin verildiği Eski Türkçe döneminden beri kullanıldığını yazılı belgelerimizden öğrenmekteyiz. Bazılarının ise sonradan ortaya çıktığı, bu ortaya çıkışın yoktan var olmak şeklinde değil, mevcut şeklin ve fonksiyonun değişmesiyle olduğu bilinmektedir. Türkçenin eklerinin bir kısmı, başlangıçta bir kelime iken daha sonra ekleşerek günümüzdeki şekillerine bürünmüşlerdir. Türkçede ekleşen kelimeler olarak isimleri, zamirleri, edatları ve yardımcı fiilleri görmekteyiz. Türkçede ekleşen kelimeler kullanılış birliği sağladığı, eklendiği kelimelerden sonra geldikleri için de kolayca son ek durumuna geçmişlerdir. Ekleşme sırasında bazı eklerin uyum dışında kalmalarına karşılık kelimelerden ekleşme yoluyla ortaya çıkan eklerin genellikle ünlü ve ünsüz uyumlarına uydukları görülmektedir.


Keywords


Ek, Yardımcı Kelime, İsim, Edat, Zamir, Yardımcı Fiil

Author: Nadir İLHAN
Number of pages: 149-162
DOI: http://dx.doi.org/10.9761/JASSS8077
Full text:
The Journal of Academic Social Science Studies
E-Mail Subscription

By subscribing to E-Newsletter, you can get the latest news to your e-mail.