Author :
Abstract
Fenomenolojik yaklaşıma göre sanat, yalnızca bir ifade biçimi değil; algı, deneyim ve anlam üretiminin merkezinde yer alan bir varoluş alanıdır. Sanatçının seçtiği mecra, biçim ve içerik; izleyicinin öznel deneyimiyle birleşerek estetik algının temelini oluşturur. Bu bağlamda fenomenoloji, özellikle algı, yönelimsellik ve fenomenolojik indirgeme kavramları aracılığıyla sanatın nasıl deneyimlendiğini açıklar. Dijitalleşmenin etkisiyle, çağdaş sanat pratiklerinde nesne kavramı dönüşmüş; imgeler artık yalnızca görsel değil, bedensel ve etkileşimli deneyimlere açık hale gelmiştir. Bu değişim, izleyicinin sanatla olan ilişkisini yalnızca görmeye değil, aynı zamanda fiziksel ve mekânsal duyumlara da açarak genişletmiştir. Bu makale, fenomenolojik çerçeveden hareketle fotoğrafın mimari deneyim üzerindeki etkilerini, özellikle Le Corbusier’nin bakış açısıyla irdelemeyi amaçlamaktadır. Le Corbusier’nin iç mekân fotoğrafları yalnızca belgeler değil; mekânı kuran, algılayan ve dönüştüren bir görsel düşünme biçimi olarak ele alınmaktadır. Onun fotoğrafları, mimariyi yalnızca fiziksel değil, aynı zamanda duyusal ve algısal olarak da inşa eden yapılar haline getirir. Bu bağlamda, bu araştırma, özellikle Le Corbusier'nin iç mekan fotoğrafçılığı olgusuna odaklanarak, yapay zekânın günümüz dünyasındaki etkisini inceleyerek anlamlı bir ayrım sunmaktadır. Özetle, değişen biçimsel yapılar ve sanat algıları, fotoğraf ve mimari arasındaki ilişkide fenomenolojik kavramlar aracılığıyla yeniden ele alınmakta ve sanatın hedef benzeri doğası ortaya konulmaktadır.
Keywords
Abstract
According to the phenomenological approach, art is not merely a form of expression; it is a realm of existence, central to perception, experience, and the production of meaning. The artist's chosen medium, form, and content, combined with the viewer's subjective experience, form the basis of aesthetic perception. In this context, phenomenology explains how art is experienced, particularly through the concepts of perception, intentionality, and phenomenological reduction. With the impact of digitalization, the concept of the object has transformed in contemporary art practices; images are no longer merely visual, but rather open to bodily and interactive experiences. This shift has expanded the viewer's relationship with art, opening it not only to sight but also to physical and spatial sensations. This article aims to examine the effects of photography on architectural experience, particularly from Le Corbusier's perspective, using a phenomenological framework. Le Corbusier's interior photographs are not merely documents; they are considered a form of visual thinking that constructs, perceives, and transforms space. His photographs transform architecture into structures that are not only physically constructed but also sensorially and perceptually constructed. In this context, this research offers a meaningful distinction by examining the influence of AI in today's world, with a specific focus on the phenomenon of Le Corbusier's interior photography. In a nutshell, the changing formal structures and perceptions of art are rethought through phenomenological concepts in the relationship between photography and architecture, and the target-like nature of art is revealed.
