Author :
Abstract
Küresel iklim değişimi konusu gerek küresel gerek ulusal enerji politikalarını yönlendiren en belirgin unsur haline gelmiştir. Bu durum fosil yakıtlardan yeşil enerjilere olan dönüşüm sürecinde ülkeler bazında yükümlülükler ortaya çıkarmaktadır. Kyoto ve Paris iklim anlaşmaları bunun en bariz göstergeleridir. Enerji geçişinde tüm sektörlerde yenilenebilir enerji kaynaklarının hızla payının artırılmasının yanında ulaşım sektörüne büyük bir önem atfedilmektedir. Bu durum bir yandan özellikle güneş ve rüzgâr enerjisi gibi yenilenebilir enerjilere yatırımı artırmakta bir yandan da elektrikli araçları (EV / Electric Vehicle) öne çıkarmaktadır. Ancak tamamen kurtarıcı misyonuyla ele alınan yeşil enerji uygulamalarının karbon emisyonlarını düşürme amacına hizmet etmesi planlanırken madenlere yönelik yüksek miktardaki talep baskısının daha yoğun sosyoekonomik ve çevresel sorunlar ile jeopolitik risklere sebep olduğu görülmektedir. Dolayısıyla ne ulaşımda ne de diğer tüm sektörlerde %100 yeşil enerji yaklaşımı realist politikalar bazında ve pratikte mümkün değildir. Küresel düzeyde yenilenebilir enerjiye yönelim hız kazanırken, bu süreçte kullanılan madenler ve bunlara dair üretim-tüketim zincirinde ortaya çıkan sorunlar bu çalışma kapsamında eleştirel bir perspektifle irdelenmektedir. Nitekim yeşil enerji uygulamalarına örnek olarak güneş ve rüzgâr enerjisi teknolojilerinin ya da batarya teknolojilerinin üretimi çevresel ve finansal açıdan maliyetli olduğu gibi geri dönüşüm oranları da oldukça düşüktür. Bu çerçevede çalışmada çoğu bakış açısına göre kusursuz olarak değerlendirilen ve iklim-çevre dostu görünen yeşil enerji uygulamalarının ne denli bu misyona hizmet ettiği tartışılmaktadır.
Keywords
Abstract
The issue of global climate change has become the most significant element guiding both global and national energy policies. This situation creates obligations on a country basis in the process of transformation from fossil fuels to green energy. The Kyoto and Paris climate agreements are the most obvious indicators of this. In addition to the rapid increase in the share of renewable energy sources in all sectors in the energy transition, great importance is attributed to the transportation sector. This situation, on the one hand, increases investment in renewable energies, especially solar and wind energy, and on the other hand, highlights electric vehicles (EV / Electric Vehicle). However, while green energy applications, which are addressed with a completely savior mission, are planned to serve the purpose of reducing carbon emissions, it is seen that the high demand pressure for mines causes more intense social, economic and environmental problems and geopolitical risks. Therefore, neither in transportation nor in all other sectors, 100% green energy approach is possible in practice and based on realistic policies. As the global trend towards renewable energy gains momentum, the minerals used in this process and the problems that arise in the production-consumption chain are examined from a critical perspective within the scope of this study. As a matter of fact, the production of solar and wind energy technologies or battery technologies, as examples of green energy applications, is environmentally and financially costly, and their recycling rates are also quite low. In this context, the study discusses to what extent green energy applications serve this mission which are considered flawless and climate-environment friendly from most perspectives.
