Author :
Abstract
Öğrenme sürecinde öğrenciyi merkeze alarak aktif katılım sağlamayı temele alan yöntemlerden biri akran öğretimidir. İlkokullarda yöntemi içeren literatürdeki çalışmalar, daha çok okuma-anlama ve özel öğrenme güçlüğü olan öğrencilerle çalışan öğretmenler ile sınırlı kalmaktadır. Bu durum, sınıf öğretmenlerinin yöntem ile ilgili görüşlerini ve sınıf içi uygulamalarının araştırılması gerekliliğini ortaya koymaktadır. Bu çalışma ile sınıf öğretmenlerinin akran öğretime yönelik görüşlerinin ortaya konması amaçlanmıştır. Çalışma, on farklı ilkokulda bağımsız sınıflarda çalışan 25 sınıf öğretmeni ile gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim desenli çalışmada, veriler yarı yapılandırılmış görüşme soruları ile elde edilmiştir. Araştırma sonuçları, sınıf öğretmenlerinin akran öğretimi yönteminin öğrencilerin sosyal, duygusal ve akademik gelişimlerini desteklediklerini düşündüklerini ortaya koyarken; sınıf içi uygulama yöntemlerinde eksik bilgilerin olduğu ve yöntem bilgilerinin geliştirilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır.
Keywords
Abstract
Peer teaching is one of the methods that prioritizes active student participation in the learning process. Studies in the literature regarding this method in primary schools are mostly limited to teachers working with students with reading comprehension difficulties and specific learning disabilities. This situation highlights the need to investigate the opinions of classroom teachers regarding this method and their in-class applications. This study aims to reveal the opinions of classroom teachers on peer teaching. The study was conducted with 25 classroom teachers working in independent classes in ten different primary schools. Using a phenomenological design, a qualitative research method, data was obtained through semi-structured interview questions. The research results show that classroom teachers believe that the peer teaching method supports students' social, emotional, and academic development; however, it also reveals a lack of information regarding in-class application methods and the need to improve methodological knowledge
