HİBRİT TARİHSEL HİCİV: SİTCOM YAPISININ DÖNÜŞÜMÜ BAĞLAMINDA YENİ BİR FORM ÖNERİSİ (PRENS VE THE GREAT DİZİLERİ ÜZERİNE KARŞILAŞTIRMALI BİR DEĞERLENDİRME)
Author :
Abstract
Bu çalışma, tarihsel bağlamda konumlanan ve episodik komedi unsurlarını sezonsal süreklilikle birleştiren yapımları tanımlamak üzere “Hibrit tarihsel hiciv” kavramını önermektedir.“Hibrit tarihsel hiciv” olarak kavramsallaştırılan bu yeni form, Türkiye yapımı Prens (2023) ile ABD yapımı The Great (2020–2023) dizileri üzerinden karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Rick Altman ve Jason Mittell’in klasik tür kuramından hareketle makale, çağdaş tarihsel komedilerin geleneksel sitcom yapısının episodik kapanış ve güldürme temelli formundan uzaklaşarak sezonsal süreklilik, politik hiciv ve postdramatik parçalanma (Hans-Thies Lehmann) özelliklerini bir araya getirdiğini ileri sürmektedir.
Çalışmada karşılaştırmalı metin çözümlemesi, anlatı yapısı haritalaması ve söylem analizi yöntemleri kullanılmış, zamansallık kurgusu, karakter inşası ve anakronizm stratejileri incelenmiştir. Linda Hutcheon’ın parodi, tarihsel üstkurmaca kuramlarından ve Mikhail Bakhtin’in karnavalesk tersyüz etme kavramından yararlanılarak her iki dizinin tarihsel otoriteyi ironik biçimle yeniden tanımlama yoluyla nasıl istikrarsızlaştırdığı gösterilmiştir. Makale, hibrit tarihsel hicvin sitcom, politik hiciv ve “complex TV” kesişiminde konumlanan özgül bir alt tür olarak değerlendirilmesi gerektiğini savunmakta ve tür kuramı, televizyon çalışmaları ve çağdaş hiciv literatürüne kuramsal katkı sunmaktadır.
Keywords
Abstract
This study proposes the concept of "hybrid historical satire" to define productions that are historically contextualized and combine episodic comedic elements with seasonal continuity. This new form, conceptualized as "hybrid historical satire," is analyzed comparatively through the Turkish series Prens (2023) and the American series The Great (2020–2023).Departing from classical genre theory (Rick Altman, Jason Mittell), the study argues that contemporary historical comedies increasingly operate beyond the episodic closure and laughter-driven structure of traditional sitcoms. Instead, they integrate serial narrative continuity, political satire, and postdramatic fragmentation (Hans-Thies Lehmann), producing a hybrid televisual form.
Methodologically, the article employs comparative textual analysis, narrative structure mapping, and discourse analysis to examine temporality, character construction, and the use of anachronism. Drawing on theories of parody and historiographic metafiction (Linda Hutcheon) as well as carnivalesque inversion (Mikhail Bakhtin), the study demonstrates how both series destabilize historical authority through ironic reframing and power satire. The article proposes that hybrid historical satire should be considered a distinct sub-genre positioned at the intersection of sitcom, political satire, and complex TV. By theorizing this emergent form, the study contributes to genre theory, television studies, and contemporary satire research, particularly in non-Western media contexts.
