TASAVVUF KÜLTÜR TARİHİMİZDE BİRLİKTE YAŞAMA AHLÂKI (MEVLÂNÂ, YÛNUS EMRE ve HACI BEKTÂŞ-I VELÎ’DEN ÖRNEKLER)
THE ETHICS OF LIVING TOGETHER IN OUR SUFISTIC CULTURAL HISTORY (EXAMPLES FROM MEVLÂNÂ, YÛNUS EMRE AND HACI BEKTÂŞ-I VELÎ)

Author : Nuran ÇETİN
Number of pages : 281-298

Abstract

İslâm’ın ilk yayıldığı dönemden itibaren muhtelif dinlere mensup toplumlar, İslâm Devleti’nin çatısı altında bir arada yaşamış, Müslüman çevrelerde bu durum herhangi bir ötekileştirmeye gitmeden kültürel bir zenginlik olarak algılanmıştır. Oysa içinde bulunduğumuz 21. Yüzyılda bir taraftan bilim ve teknolojide hızlı ilerlemeler kaydedilirken, diğer taraftan da dünyanın muhtelif bölgelerinde dil, din, ırk, inanç, kültür ve fikir farklılıklarından dolayı kavga, çatışma, savaş ve terör gibi insan hakları ihlalleri yaşanmaktadır. Dolayısıyla insanlığa çığır açan görüşleriyle, sevgi, barış, kardeşlik vurgusu yapan söylemleriyle Mevlânâ, Yûnus Emre ve Hacı Bektâş-ı Velî gibi mümtaz şahsiyetlerin öncülüğünde bir arada yaşama ahlâkının en güzel modellerini sunmaya içinde bulunduğumuz asırda, her zamankinden daha fazla ihtiyaç duyulmaktadır. Tarihten devraldığımız kültürel mirasımızı en doğru biçimde tespit etmek, değerlendirmek ve bunu gelecek nesillere aktarmak millî varlığımızın devamının temini açısından oldukça büyük önem arz etmektedir. Sevgi ve barış toplumunun yeniden inşâsına katkıda bulunmak amacıyla ele aldığımız bu çalışma bir giriş ve iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, tasavvuf kültür tarihimizdeki birlikte yaşama ahlâkına vurgu yapılmıştır. İkinci bölümde ise birlikte yaşamaya dair tüm insanlığı kucaklayıcı ifadeleriyle öne çıkan Mevlânâ, Yûnus Emre ve Hacı Bektâş-ı Velî’nin konuya dair görüşlerine yer verilmiştir. Sonuç kısmında ise çalışmanın kısa bir değerlendirilmesi yapılmıştır.

Keywords

Mevlânâ, Yûnus Emre, Hacı Bektâş-ı Velî, Birlikte Yaşama, Tasavvuf

Read: 727

Download: 262