DÜNYA ZAMANINA YASLANMIŞ BİR ŞİİR: MİT VE ANLATILARIN İZİNDE BEHÇET NECATİGİL
AN LEANING POEM ON THE EARTH TIME: MYTH AND TRACES OF NARRATION IN BEHCET NECATIGIL

Author : Fatih ARSLAN
Number of pages : 173-179

Abstract

Dünyanın kendince var ettiklerinin en başında şüphesiz mitler, anlatılar, arketipler diyebileceğimiz insan tortuları vardır. Yeryüzünü anlamaya korkarak başlayan insan kendince rahatlama biçimleri geliştirmiştir. Önce dünyayı sonra kendisini keşfetmesi olgunlaşma serüveninde oldukça önemlidir. Bütün yenileşme biçimlerine rağmen mitik değerlerin peşinde olması ise açıklanması zor bir durumdur. İnsanlığın ortak değerleri, ortak bilinç dışı bir anlamda insanı mite tekrar tekrar yöneltmektedir. Farklı isimler ve biçimlerde olsa da mit insan sözüne bir özgürlük getirmektedir. Uzun yılların birikimi bütün kültürlere kaynaklık etmektedir. Yaşayan, düşünen, üreten insanın yaklaşık değerleri adını en çok mitik malzemeyle tanımlamıştır. Türk şiir geleneği farklı zaman dilimlerinde ve farklı biçimlerde mitosu kullanmıştır. Erken dönemlerde tercümeler biçiminde başlayan bu yakınlık sonrasında özellikle şiirde daha işlevsel bir hal almıştır. Cumhuriyet şiirimizin sağlam bilinçlerinden olan “Behçet Necatigil” şiiri de mitolojinin farklı yansımalarını sıkça kullanmıştır. Ağırlıklı olarak Yunan Mitolojisi’ni benimseyen şair sözünün imge yüklerine önemli bir katkı sağlamıştır. Geniş bir kültür birikimine sahip olan “Necatigil” Türk mitolojisi, Batı mitolojisi ve dini kültür kaynaklarından aldığı birçok malzemeden yararlanmış ve evrensel formlar içerisinde kendi şiir evreninde kullanmıştır. Burada dikkat çeken en önemli nokta yukarıda da değinmeye çalıştığımız gibi ortak yapılara ulaşma niyetidir. Mitin evrensel yapısı şairin evrenselleşme niyetleriyle birleşmiştir. Bir anlamda “Necatigil” şiiri dünya şiiri olma niyetinde bu evrensel formları kullanmıştır.

Keywords

Behçet Necatigil, Şiir, Mit, Mitoloji, Anlatı

Read: 1,333

Download: 506