“ARA NESİL”DEN BİR SES: MEHMED CELAL’İN HİKÂYELERİNDE HASTALIKLI/SAPLANTILI AŞKIN GÖRÜNTÜLERİ
A SOUND FROM THE “ARA NESİL”: MEHMED CELAL'S STORIES ON LOVE DISEASE / MANIFOLD VIEWS

Author : Nazlı MEMİŞ BAYTİMUR -- Fatih ARSLAN
Number of pages : 171-180

Abstract

Tanzimat dönemi ikinci nesli ve Servet-i Fünûn arasında kalan topluluk Ara Nesil olarak adlandırılır. Türk Edebiyatı’nda ilk defa Mehmet Kaplan tarafından dile getirilen bu topluluk, ilerleyen dönemlerde diğer araştırmacılar tarafından da benimsenir. Ancak Ara Nesil’in tarihi çerçevesi ve bu topluluğa mensup sanatkârların kimler olduğu hususunda bir belirsizlik hâkimdir. Bu belirsizlik, Ara Nesil sanatkârlarının ortak bir yayın organına sahip olmayışından ve muayyen bir edebî anlayış benimsememelerinden ileri gelir. Ama bu durum, edebî faaliyetlerini 1880’li yıllardan 1900’lü yıllara kadar devam ettiren bir topluluk olan Ara Nesil’in, şiir, roman, hikâye, tenkit, deneme ve tercüme alanlarında önemli faaliyetlerde bulunduğu gerçeğini değiştirmez. Mehmed Celâl, Ara Nesil’in en önemli temsilcilerinden birisidir. Şiir, roman, tercüme gibi pek çok türde eserler verir. Bununla birlikte dönem içerisinde hikâye türünün hem nitelik hem de nicelik açısından gelişmesi misyonunu adeta tek başına üstlenir. Yazarın tespit edilen 84 telif hikâyesi bulunur. Bu durum, hikâye türünün daha yeni kendini bulmaya başladığı bir dönemde yazar için büyük bir başarıdır. Mehmed Celâl’in hikâyeleri genel olarak aşk teması üzerine şekillenir. Aşkın belli bir düşünce üzerinde takılıp kalması ve kişinin kendini olumsuz yönde etkileyen bir başka kişiden alamaması olumsuz bir durumdur. Kişinin aşk sandığı duygu zaman içerisinde hastalık halini alır ve kişiyi felakete sürükler. Aşkın hastalıklı/saplantılı olarak nitelendirilebilecek diğer yönleri de aşırı kıskançlık ve içki müptelalığıdır.

Keywords

Ara Nesil, Mehmed Celâl, Hastalıklı Aşk, Saplantı, Kıskançlık

Read: 1,150

Download: 405