XX. YÜZYIL BAŞLARINDA İSTANBUL’DA İNTİHAR VE CİNAYET: ESKİ BİR TEORİ ÜZERİNE DEĞERLENDİRME
SUICIDE AND HOMICIDE IN ISTANBUL IN THE BEGINNING OF THE 20TH CENTURY: AN ASSESSMENT ON AN OLD THEORY

Author : Tolga AKAY -- Süleyman ÖCAL
Number of pages : 419-432

Abstract

Fetih ve genişleme siyaseti ile Osmanlı Devleti’nin üç kıtaya yayılmayı başarmasının ve oralarda kalıcı olabilmesinin birçok nedeni vardır. Bu nedenlerinden askeri bağlamda önde gelenlerinden bazıları daimi ve çeşitli askeri birimler oluşturması, ateşli silahları en azından doğudaki komşularına nazaran erken bir tarihte benimsemesi ve yine batıdaki düşmanlarına göre at yetiştiriciliği alanında belirgin üstünlüğüdür. Osmanlı Devleti 16. yüzyıl sonlarına değin atçılık bakımından ileriydi ve bunu savaş meydanlarında açıkça göstermiştir. Türkmen ve Arap aşiretlerini içerisinde barındırması yani at membalarına sahip veya yakın olması, toplumsal genetikte geçmişten gelen at yetiştiriciliğinin var olması önemli olsa da asıl olan kurulan organizasyonlar ve ata verilen önemdir. Sürekli at ihtiyacı olan ve bu ihtiyacını toprak sistemi ile bağlantılı olarak karşılayan tımarlı sipahiler yanında akıncı ocağı bu organizasyonun çekirdeğini oluşturmuştur.

Keywords

İstanbul, İntihar, Polis Mecmuası

Read: 778

Download: 258