Summary


BİR HETEROTOPYA OLARAK VENEDİK
Thomas Mann Alman Edebiyatının en önemli yazarları arasında yer alır. Çalışmada Thomas Mann’ın “Venedik’te Ölüm” adlı eseri mekânsal ve bedensel bir temelde incelenmiştir. Yazarın bu eserinde Gustav von Aschenbach adlı yazarın yeni eser üretmede yaşadığı kısır döngüyü kırmak için Venedik’e yaptığı seyahat anlatılır. Aschenbach’ın Venedik’te karşılaştığı Tadzio adındaki genç, sanatçının ruhunda farklı bir etki yaratır. Eserde iki kavram ön plana çıkar: Mekân ve Beden. Venedik tarihsel ve coğrafi arka planı ile eserde sanatçının sonunu hazırlayan önemli bir mekân konumundadır. Sanatçı Aschenbach tarafından biçimin tanrısal bir yansıması olarak tasvir edilen Tadzio’nun bedeni ise Aschenbach’ı şehirde tutar. Venedik’te yayılan Hint kolerasına rağmen Aschenbach şehri terk etmez ve eserin sonunda orada hayatını kaybeder. Bu çalışmada Mann’ın adı geçen eseri Foucault’nun Heterotopya ve Ütopik Beden çalışmaları bağlamında incelenmiştir. Bu çalışmalar bağlamında eserde şehir hakkında yapılan tasvirler ve yaşanan salgın düşünüldüğünde Venedik’in bir heterotopyaya dönüştüğü sonucuna varılmıştır. Aschenbach’ın ve çok sayıda insanın ölümüne yol açan kolera Venedik şehrini bir mezarlık heterotopyasına çevirir. Bir heykel kusursuzluğunda tasvir edilen Tadzio’nun bedeni ise ütopik beden olarak kendini gösterir. Eserin sonunda Aschenbach kendi bedenini farklı uygulamalarla ütopikleştirmeye çalışır ancak bu konuda başarılı olamaz. Sonuç olarak hem mekânın hem de bedenin eserde Aschenbach’ın sanatı ve sonu için önemli bir etkiye sahip olduğu görülür.

Keywords
Thomas Mann, Venedik’te Ölüm, Venedik, Heterotopya, Ütopik Beden